Image by Alyssa Hurley
Malu de Wit - Wedding - Blog - MINIMAL•U.jpeg

Meer over mij

Fill your life with adventures, not things. Have stories to tell, not stuff to show.

Reizen is alles voor me. De wereld ontdekken, mensen en culturen leren kennen, nieuw eten proberen en ultiem genieten van de mooie natuur.

Momenteel woon ik in Colombia en reis ik op een duurzame en slow manier samen met mijn hubby.

De volgende bestemming is Mexico!

Het begon allemaal tijdens mijn reis naar Suriname. Ik heb toen gestudeerd aan de PABO (leraar basisonderwijs) en ben met mijn medestudenten 3 weken naar Zuid-Amerika geweest om daar een reis te maken en les te geven op verschillende scholen. Het is dan ook een van de mooiste reizen die ik ooit heb gemaakt. De mensen wonen of in Paramaribo of in de jungle. Er is geen andere optie. Het binnenland heeft me enorm geraakt. Ik heb mensen ontmoet die niet eens in Paramaribo zijn geweest, geen tv kennen, niet weten wat er in de wereld gebeurt. Ze wonen in houten hutten, zorgen voor hun eigen eten en wassen hun kleren in de rivier. De mannen gaan overdag het bos in om boten van bomen te maken. Er is natuur, eten, muziek, gezelligheid en de mensen hebben allemaal een grote glimlach op hun gezicht. Ik voel hun oprechte geluk en voldoening.

Een tijdje maakte ik me zorgen om terug te gaan naar Nederland. Naar het leven met een klok, geld, afspraken, verwachtingen, stress, hard werken en de verslaving aan de smartphone. Ik kon gewoon niet begrijpen waarom we zo leven. Het maakte me verdrietig. Wetende dat mensen met minder zoveel gelukkiger zijn en dat we zoveel stress hebben. Ik besloot geen nieuws meer te kijken of te lezen. Hierdoor kon ik voorkomen dat ik elke dag werd meegesleurd in de negativiteit van de wereld. ik wist beter; de wereld is een prachtige plek.

"You don't just wake up and become a butterfly.

Growth is a process."

- Rupi Kaur

Untitled design (2).jpg

Mijn grootste
droom?

Om een thuis te creëren in een luxe en duurzame lodges village en vanuit daar retreats te organiseren voor ondernemers.

Hoe gek het ook klinkt. Al snel ging mijn leven weer verder. Ik kwam terug in de westerse spiraal van routines en hard werken. Na de PABO ben ik gaan werken in een Amerikaans bedrijf in de medische wereld. Ik ben nooit op een basisschool gaan werken omdat ik een leuke baan had gekregen in HR. Binnen de kortste keren werkte ik meer dan 40 uur, had ik een eigen appartement met prachtig uitzicht en was ik gewend aan het fijne salaris. Heeft het me echt gelukkig gemaakt? Steeds vaker had ik 's ochtends geen zin om aan het werk te gaan, maar mijn collega's maakten er altijd een feestje van. Tot het moment dat ik een persoonlijkheidstest moest doen. Aangezien ik geen vast contract had, maar ze me dit wel wilden geven, moest ik een test doen. Iedereen binnen het bedrijf moet dit doen, want dan weet het bedrijf dat je bij hun missie en waarden past. Raad eens? Ik heb de test niet gehaald! Na 5 jaar daar gewerkt te hebben, bleek uit de test dat ik niet bij het bedrijf paste. Dat was even slikken, maar gek genoeg was ik de volgende dag opgelucht. Als ik niet bij het bedrijf pas, past het bedrijf toch ook niet bij mij? Zou dit in de toekomst geen wrijving veroorzaken? Dit gaf me een gevoel van opluchting en ik besloot een paar maanden later te stoppen.

 

Ik eindigde met een video op YouTube over ons leven, weergegeven in een tijdlijn. Kortom, ons leven is leuk tijdens onze kindertijd en tijdens onze pensionering. Alles daartussenin wordt gezien als "werktijd". Dit is van 18 tot 68 jaar. Een hele lange tijd! De jongen in de video gaf aan dat het zo belangrijk is om iets te doen wat je leuk vindt. Dat bleef me bij en ik ging op zoek naar wat ik echt leuk vind in het leven. Het probleem is altijd geweest dat ik alles leuk vind. Dat heeft voordelen, maar voor mij is het verwarrend. Ik heb geen focus en ben overal en nergens te vinden.

“De meeste stress en onzekerheid komt voort uit een gebrek aan richting. Kies ”- Growthinkers.

 

Diep van binnen wist ik dat ik voor mezelf wilde beginnen. Een bedrijf starten waar ik anderen kon helpen en waar ik de wereld kon verbeteren. Reizen is mijn grootste passie, ik hou van culturen en ik vind dat we in de westerse wereld teveel stress hebben. Suriname kwam daar weer boven en ik besloot een blog te maken. Omdat ik wist dat ik ooit in het buitenland zou willen wonen en de wereld over zou willen reizen, besloot ik de blog in het Engels te maken. Ik ging op zoek naar woorden die te maken hadden met positiviteit en kwam uit bij Giddy Laughter. Op mijn blog wilde ik schrijven over andere culturen. Hoe zorgen zij voor hun geluk? Welke gewoonten en routines hebben ze? Hoe kan het dat mensen uit andere landen minder vaak ziek zijn dan wij? Ik maakte een website en begon vol moed aan mijn blog. Na een tijdje merkte ik dat mijn moed zakte omdat de verhalen zich niet verspreidden. Mensen om mij heen vinden lezen saai, zeker als het in het Engels moet. Ik besloot te stoppen en het op een later tijdstip weer op te pakken.

Tussendoor verscheen de documentaire Minimalism op Netflix. Ik heb deze meteen gekeken omdat het me echt interesseerde. Tijdens het kijken van de documentaire realiseerde ik me dat ik al vrij minimalistisch leefde; Ik ben een expert in het weggeven van dingen die geen waarde toevoegen, ik koop niet zomaar dingen als gekken die in een hoek belanden, ik waardeer lege ruimtes, ik hou van quality time met dierbaren en ik weet dat goed geld verdienen dat niet is bijdragen aan geluk. Hier moet ik wat mee! Ik voelde het door mijn hele lichaam. Mensen kunnen hier zoveel van leren en er vooral van profiteren. Ik wil ze daarbij helpen.

Een paar maanden later zat ik met een vriendin in een café en ze vroeg me om advies. Ze zei dat ze altijd zo blij was om met me te praten en dat ik goede adviezen gaf die ze goed kon gebruiken. Ik vertelde haar over minimalisme en het idee dat ik daar iets mee wilde doen. Ze bevestigde me meteen dat het heel goed bij me paste. Een maand later kwam ik op de naam MINIMAL • U en heb toen mijn baan opgezegd. In april ben ik eindelijk met mijn bedrijf begonnen en sindsdien is het een ''droom die uitkomt'' verhaal.

 

Ik heb mijn hart gevolgd.